مرتضی علیپور

کاپیتان تیم فوتبالِ مؤسسه خیریه نیکان

وقتی تو زمین بازی می‌کندانگار همه‌چیز از نگاهش شروع می‌شود: گل‌زن عالی سرشار از غرور و کمی هم متکبراما هرکس نزدیکش شود می‌فهمد پشت آن ظاهر محکم یک دل مهربان و نرم قایم شده دلی که عاشق کودکان است.

مرشد رفاقت‌هایش که باشی، یادت می‌آید چقدر احساساتی و دوست‌داشتنی است
مرتضی رقص‌هایش را عالی انجام می‌دهد، مخصوصا(بابا کرم)و با همان انرژی می‌تواند یک ریتم خوش بسازدگیتار را بلد است، دف می‌نوازد و صدایش برای خوانندگی ای بدک نیست.

از طرفی توانایی خواندن و نوشتن دارد و کارهای روزمره‌اش را به بهترین شکل انجام می‌دهد؛ با روابط عمومی بالا طوری حرف می‌زند و ارتباط می‌گیرد که آدم دلش می‌خواهد بیشتر کنارش بماند
مرتضی همان پسری که هم می‌درخشدهم لبخند می‌سازد.